۱۸ مرداد ۱۳۸۹

خدا و انسان



آسمان حتی از نام من بی خبر است.
من هر لحظه از خودم می پرسیدم که در چشم خدا چیستم؟
حالا جوابش را می دانم : هیچ چیز.
خدا مرا نمی بیند.
خدا صدای مرا نمی شنود.
خدا مرا نمی شناسد.

خدا و انسان
این خلا را که بالای سر ماست می بینی؟ این خداست.
این شکاف در را می بینی؟ این خداست.
این حفره را توی زمین می بینی؟ این هم خداست.
سکوت, خداست.
نیستی, خداست.
خدا, تنهایی انسان است.

فقط من وجود داشتم ، من به تنهایی تصمیم به بدی گرفتم ؛ من به تنهایی خوبی را اختراع کردم.من بودم که معجزه کردم, منم که امروز خودم را متهم می کنم. تنها منم که می توانم خودم را تبرئه کنم . من, انسان .

اگر خدا هست, انسان عدم است ؛ و اگر انسان هست .........« سارتر »










- نقد زندگی تاریخی حضرت محمد 
- جن در قرآن و اسلام 
- تناقضات قران
- آیا حضرت محمد معصوم بوده؟
 

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر